در زمینه ترکیب پیلینگ شیمیایی و درمان‌های تزریقی، توجه دقیق به فاز التهابی پس از پیلینگ ضروری است. انجام اقدامات تزریقی تا زمانی که اریتم (قرمزی) به‌طور کامل برطرف نشده باشد توصیه نمی‌شود، زیرا التهاب مداوم نشان‌دهنده ادامه بازسازی درم و اختلال در عملکرد سد پوستی است. این موضوع به‌ویژه در بیماران با تیپ‌های پوستی فیتزپاتریک III–V اهمیت بیشتری دارد، زیرا این افراد استعداد بیشتری برای اریتم طولانی‌مدت و هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب دارند و به فواصل درمانی محافظه‌کارانه‌تری نیاز دارند.

زمانی که اسید هیالورونیک کراس‌لینک‌شده به درم سطحی یا لایه پاپیلاری تزریق می‌شود، ممکن است پس از کاربرد اسید تری‌کلرواستیک (TCA) در معرض تخریب ثانویه قرار گیرد. اگرچه TCA به‌طور مستقیم اسید هیالورونیک را حل نمی‌کند، اما یک کاسکاد التهابی کنترل‌شده ایجاد می‌کند که با افزایش فعالیت ماتریکس متالوپروتئینازها (MMPs)، تولید گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و احتمال افزایش فعالیت هیالورونیدازهای اندوژن همراه است. این فرایندها می‌توانند به‌ویژه زمانی که ناحیه آسیب درم با محل قرارگیری فیلر هم‌پوشانی دارد، تجزیه اسید هیالورونیک سطحی را تسریع کنند.

از نظر بالینی، این تعامل در غلظت‌های ۲۵ تا ۳۵ درصد TCA اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، جایی که نفوذ به درم پاپیلاری و بخش فوقانی درم رتیکولار رخ می‌دهد و منجر به التهاب و بازسازی بافتی شدیدتر می‌شود. در چنین شرایطی، ممکن است کاهش در ماندگاری فیلر مشاهده شود؛ نه به‌دلیل تخریب شیمیایی مستقیم، بلکه در اثر جذب مجدد با واسطه‌های بیولوژیک.

مدت زمان اریتم پس از TCA به‌طور مستقیم با عمق و غلظت پیلینگ مرتبط است. در حالی که اریتم معمولاً طی ۴ تا ۸ هفته برطرف می‌شود، در برخی بیماران ممکن است بیش از ۱۲ هفته نیز ادامه یابد. بازسازی کامل اپیدرم و پایدار شدن محیط میکرو درم پیش‌نیازهای اساسی قبل از انجام تزریق‌های سطحی هستند. انجام تزریق پیش از ترمیم کامل سد پوستی می‌تواند خطر رفتار غیرقابل پیش‌بینی فیلر، تخریب سریع‌تر و عوارض رنگدانه‌ای را افزایش دهد.

بنابراین، هنگام ترکیب پیلینگ TCA با درمان فیلر اسکار سطحی، رویکرد مرحله‌ای توصیه می‌شود. ابتدا پیلینگ TCA انجام شده و سپس روند ترمیم به‌دقت تحت نظر قرار می‌گیرد. در تجربه بالینی من، فاصله‌ای محافظه‌کارانه حداقل ۳ ماه پس از انجام TCA قبل از تزریق فیلر در درم سطحی در نظر گرفته می‌شود. این استراتژی با هدف اطمینان از رفع کامل التهاب، بازگشت یکپارچگی اپیدرم و بهینه‌سازی ایمنی و ماندگاری فیلر اتخاذ می‌شود.