دوام نتایج در درمان‌های فیلر اسکار تنها به نوع ماده‌ی فیلر بستگی ندارد، بلکه به تکنیک مورد استفاده و پاسخ بیولوژیک ایجادشده در بافت نیز وابسته است. به‌ویژه، تکنیک‌هایی که با ورودهای متعدد سوزن و تزریق‌های سطحی و تکراری (مانند روش‌های میکرواینژکشن متراکم) انجام می‌شوند، به نظر می‌رسد هم اثرات مکانیکی و هم بیوشیمیایی ایجاد می‌کنند.
در این روش‌ها، ورودهای متعدد سوزن باعث ایجاد میکروترومای کنترل‌شده در درم می‌شود که تولید کلاژن (نئوکلانژنز) را تحریک می‌کند. هم‌زمان، اختلال مکانیکی ناشی از سوزن می‌تواند اثری مشابه ساب‌سیژن ایجاد کرده و به آزادسازی باندهای فیبروتیک متصل‌کننده‌ی اسکار کمک کند. این امر یک مزیت مکانیکی مهم در کاهش عمق اسکار فراهم می‌کند.
علاوه بر این، اسید هیالورونیک (HA) صرفاً یک فیلر حجیم‌کننده نیست، بلکه اثرات بیواستیمولاتوری بر ماتریکس خارج‌سلولی نیز دارد. شواهد موجود در منابع علمی نشان می‌دهد که HA می‌تواند فعالیت فیبروبلاست‌ها را افزایش داده و تولید کلاژن و الاستین را تقویت کند و از بازسازی بافت حمایت نماید. این فرآیند می‌تواند فراتر از اثر موقتی حجم‌دهی اولیه بوده و به بهبودهای ساختاری پایدارتر منجر شود.
بنابراین، در صورت استفاده از تکنیک مناسب و انجام در جلسات تکراری، تزریق اسید هیالورونیک برای درمان اسکار می‌تواند علاوه بر ایجاد اثر پرکنندگی موقتی، از طریق بازسازی بافت و نوسازی درم، مزایای بلندمدت‌تری نیز فراهم کند. با این حال، میزان دوام نتایج ممکن است بسته به پاسخ بیولوژیک بیمار، نوع اسکار و پروتکل درمانی متفاوت باشد.
در نهایت، در صورت انجام با تکنیک صحیح، درمان فیلر اسکار می‌تواند از طریق ترکیب اثرات مکانیکی (آزادسازی مشابه ساب‌سیژن) و بیولوژیک (تحریک کلاژن و الاستین)، به بهبودهای بالینی طولانی‌مدت—و در برخی موارد نزدیک به دائمی—منجر شود.