خطر جابجایی یا مهاجرت فیلر پس از درمان اسکار، تا حد زیادی به تکنیک تزریق، لایه آناتومیک هدف و ویژگی‌های ماده تزریق‌شده بستگی دارد.

در تکنیک‌های میکروتزریق که با استفاده از سوزن انجام می‌شوند—به‌ویژه در درمان اسکارهای آتروفیک—اسید هیالورونیک در حجم‌های بسیار کم و در لایه سطحی درم تزریق می‌شود. هدف اصلی این رویکرد، بالا آوردن سطح اسکار تا هم‌سطح پوست سالم اطراف و ایجاد حمایت ساختاری موضعی است. در این لایه سطحی، انتظار نمی‌رود که فیلر در نواحی وسیع پخش شود یا جابجا گردد. بنابراین، در صورتی که این روش با تکنیک صحیح انجام شود، خطر مهاجرت فیلر وجود ندارد.

در مقابل، زمانی که تزریق با استفاده از کانولا و در لایه‌های عمیق‌تر—به‌ویژه در سطح بافت چربی زیرجلدی—و با حجم‌های بالاتر انجام می‌شود، احتمال حرکت ماده در بافت‌های اطراف وجود دارد. این خطر به‌ویژه در تزریق چربی یا در کاربردهایی با فیلرهای با ویسکوزیته بالا یا حجم‌های زیاد، که منجر به افزایش حجم ناحیه‌ای می‌شوند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

جمع‌بندی:
خطر جابجایی فیلر پس از درمان اسکار، عمدتاً به تکنیک تزریق، عمق تزریق و ویژگی‌های ماده بستگی دارد. در روش‌های مبتنی بر میکروتزریق سطحی با حجم کم در درم، خطر مهاجرت وجود ندارد.