کارایی درمان فیلر اسکار بهطور قابلتوجهی بسته به نوع اسکار آتروفیک متفاوت است. اسکارهای آتروفیک ناشی از آکنه بهطور کلی به سه زیرگروه اصلی تقسیم میشوند: رولینگ (Rolling)، باکسکار (Boxcar) و آیسپیک (Icepick).
در میان این زیرگروهها، اسکارهای رولینگ که با گذار تدریجی از پوست سالم به ناحیه اسکار و مورفولوژی سطحی موجدار مشخص میشوند، با بالاترین میزان موفقیت درمانی همراه هستند. با انجام تعداد کافی جلسات درمانی، در اکثر موارد میتوان به صاف شدن تقریباً کامل دست یافت. با این حال، تعداد دقیق جلسات موردنیاز پیش از شروع درمان بهطور قابلاعتماد قابل پیشبینی نیست.
در مقابل، اسکارهای باکسکار که با فرورفتگیهای مشخص، شبیه دهانهی دهانهدار (کراترمانند) و با مرزهای واضح تعریف میشوند، پاسخ درمانی ناهمگنتری نشان میدهند. در حالی که در برخی زیرگروهها میتوان به صاف شدن کامل دست یافت، در برخی موارد تنها بهبود نسبی مشاهده میشود و دستیابی به نتایج زیبایی ایدهآل همواره امکانپذیر نیست. علاوه بر این، زیرگروهی از اسکارهای باکسکار پاسخ حداقلی به درمان فیلر اسکار نشان میدهند.
اسکارهای آیسپیک که با قطر باریک و عمق زیاد، شبیه به اثر فرو رفتن سوزن مشخص میشوند، معمولاً کمترین میزان پاسخ درمانی را دارند. اگرچه در تعداد محدودی از موارد میتوان به نتایج رضایتبخش دست یافت، اما در اکثر بیماران بهبود بالینی محدود باقی میماند.
در نتیجه، نوع اسکار یکی از عوامل کلیدی تعیینکننده موفقیت درمان فیلر اسکار محسوب میشود. با این حال، حتی در یک زیرگروه مشابه از اسکار نیز نتایج درمانی میتواند بسته به ویژگیهای فردی پوست، عمق اسکار و پاسخ بافتی اختصاصی هر بیمار، بهطور قابلتوجهی متفاوت باشد.