Skar dolgusu uygulamalarında kalıcılık konusu, yalnızca kullanılan dolgu materyaline değil, aynı zamanda uygulanan tekniğe ve dokuda oluşturulan biyolojik yanıta bağlıdır. Özellikle çoklu iğne girişleriyle gerçekleştirilen, tekrarlayan ve yüzeyel düzeyde uygulanan tekniklerde, mekanik ve biyokimyasal etkilerin birlikte rol oynadığı görülmektedir.

Bu tür uygulamalarda, çok sayıda iğne girişi dermiste kontrollü bir mikrotravma oluşturarak kollajen üretimini uyarır. Aynı zamanda iğnenin oluşturduğu mekanik ayrışma etkisi, subcision benzeri bir etki yaratarak fibrotik bantların gevşemesine katkıda bulunabilir. Bu durum, skarın derinliğini azaltmada önemli bir mekanik avantaj sağlar.

Buna ek olarak, enjekte edilen hyaluronik asit yalnızca hacim sağlayan bir dolgu maddesi değildir; aynı zamanda ekstraselüler matriks üzerinde biyostimülatör etkiler gösterir. Literatürde, HA’nın fibroblast aktivitesini artırarak hem kollajen hem de elastin üretimini destekleyebileceği ve doku yeniden yapılanmasını teşvik edebileceği bildirilmektedir. Bu süreç, başlangıçta geçici olan hacim etkisinin ötesine geçerek daha uzun süreli yapısal iyileşmelere zemin hazırlayabilir.

Dolayısıyla, uygun teknikle ve tekrarlayan seanslarla uygulanan hyaluronik asit enjeksiyonları, sadece geçici dolgu etkisi değil, aynı zamanda doku yeniden yapılanması ve dermal remodeling yoluyla kalıcıya yakın sonuçlar oluşturabilir. Ancak bu kalıcılık, hastanın biyolojik yanıtına, skar tipine ve uygulama protokolüne bağlı olarak değişkenlik gösterebilir.

Sonuç olarak, skar dolgusu doğru teknikle uygulandığında, mekanik (subcision-benzeri etki) ve biyolojik (kollajen/elastin üretimi) süreçlerin kombinasyonu sayesinde uzun süreli ve bazı hastalarda kalıcıya yakın klinik iyileşmeler elde etmek mümkündür.